Uvod u, za ekipu iz „Žućkove avlije“, legendarnu 1963. godinu, bilo je uzbudljivo Svetsko prvenstvo u Rio de Žaneiru. Jugoslavija je impresivno odigrala turnir i izborila srebro. Pobeđene su i Sjedinjene Američke Države i Sovjetski Savez, a jedini poraz došao je od domaćina, novog šampiona planete, Brazila. Tako je „pečatirano“ srebro iskovano na Evropskom prvenstvu u Beogradu i započeta tradicija osvajanja medalja na velikim takmičenjima.
U domaćem prvenstvu, tokom sezone 1962/1963, „Klonferi“ Žućko Korać, Sija Nikolić, Erkić, Rica Gordić, Trajko Rajković, Pavelić, Ivačković, Tošić, Stanković, Pazman, Gajin i Kosović pobeđivali su protivnike prosečnom koš-razlikom od 25 poena! Uz petnaest pobeda i samo tri poraza, protutnjali su šampionatom. Sa po tri pobede manje i osvojena po 24 boda, najdostojniji takmaci bili su im Željezničar, Zadar i Partizan. Na šampionskoj klupi sedeo je „otac jugoslovenske košarke“, Aleksandar Nikolić, popularni Profa, sada besmrtni žitelj FIBA i Nejsmit Kuće slavnih.
Već po navici, najbolji strelac lige, peti put uzastopce, bio je Žućko. Gospodario je ligom, postižući prosečno 36,5 poena (621 poen na 17 utakmica).
Sezona je kulminirala derbijem između OKK Beograda i Zadra i duelom najboljih igrača lige, Žućka i Đerđe. Dvojac velikih asova odigrao je kako najbolje zna — majstorski. U konačan rezultat 118:88 Žućko je uzidao impozantnih 59 poena, a njegov dobar prijatelj Đerđa, sa druge strane, 28, odigravši jednu od najboljih utakmica karijere!